CD&V

Subscribe by RSS

 

Toespraak van premier Yves Leterme op uitreiking "Manager van het Jaar"

January 12 2011, 2:09am

Bij de uitreiking van de prijs Manager van het Jaar is het de gewoonte dat de eerste minister de economische toestand analyseert en ingaat op de grote beleidsprioriteiten van het volgende jaar.  Ook dit jaar zal ik dat doen. Even goed echter als ik beseft U ongetwijfeld dat ik dit doe in een wel heel bijzondere politieke en institutionele context. Maar de economische omgeving is de voorbije 7 maanden niet blijven stil staan en hoewel de economische conjunctuur tot hiertoe meezit, zijn de beleidsuitdagingen niet verdwenen. Qua economische groei sluit België 2010 af in de kopploeg van de Eurozone, samen met Duitsland en de twee andere partners van de Benelux, Nederland en Luxemburg. De handel leefde terug op, het vertrouwen van de consumenten en van de producenten steeg. Dit relatief economisch succes en dit herstel van het vertrouwen zijn het resultaat van diverse factoren: Op internationaal vlak was er het herstel van de wereldhandel onder invloed van de sterke groei in Duitsland en Zuidoost-Azië. Op Belgisch vlak werd het vertrouwen van de burgers en bedrijven aangewakkerd door een effectief relancebeleid, veel toegevoegde waarde voor een kleine kost, waarbij het interprofessioneel akkoord 2009-2010 een belangrijke impuls gaf via extra lastenverlagingen – voor 1,1 miljard – en via een extra koopkrachtinjectie, onder andere door de versnelde terugbetaling van belastingen voor meer dan 700 miljoen euro. Deze koopkrachtinjectie ondersteunde de binnenlandse vraag. De externe vraag steeg door de aantrekkende wereldwijde economie met een speciale vermelding voor de rol van Duitsland. Met de lastenverlaging als duwtje in de rug konden de bedrijven en ondernemers hun productie heropstarten om zo volop aan de vraag en de nieuwe opportuniteiten te voldoen. Hierdoor veerde de economische groei dan ook op. Over het gehele jaar 2010 zou de economie met 2,1% gegroeid zijn. Ook inzake buitenlandse directe investeringen konden we het negatieve nieuws van 2009 achter ons laten. Amcham meldde ons bijvoorbeeld dat de Amerikaanse directe investeringen naar België in 2010 snel groeiden na een daling tijdens de economische crisis. Mijn conclusie is dan ook dat er zeer zeker wolken voor de reële economie zijn vanwege de financiële markten en de naschokken van de diepe vertrouwenscrisis maar dat 2010 toch vooral het jaar van het herstel is waarin kommer en kwel plaats gemaakt hebben voor een voorzichtig optimisme. Dames en Heren,Op dit moment zijn er drie grote beleidsuitdagingen. De onderhandelingen voor een staatshervorming die normaal moeten gevolgd worden door echte onderhandelingen voor de vorming van een nieuwe federale regering, de gezondmaking van de publieke financiën en het afsluiten van een interprofessioneel akkoord 2011-2012. In de onderhandelingen voor een staatshervorming worden voor ondernemers belangrijke thema’s besproken, zoals de functionering van de arbeidsmarkt. U begrijpt dat ik niets zal zeggen over de inhoud van die onderhandelingen. Alleen wat de timing betreft wens ik toch te herhalen dat men niet in het luchtledige onderhandelt. De financiële markten zijn ongerust over de houdbaarheid van de openbare financiën in Europa en vragen maatregelen om de begrotingssaldi te verbeteren. Het is ook mede daarom dat de regering in lopende zaken initiatieven wenst te nemen om de begroting ook in 2011 op het goede spoor te houden. De economische groei blaast krachtig in de zeilen van de ontvangsten en remt de uitgaven. Zo wordt het effect van elke begrotingsinspanning vergroot. Door de begroting 2010-2011 en de strikte controle van de uitgaven tijdens de lopende zaken zijn we er met de federale regering in geslaagd om in 2010 af te sluiten met een saldo van -3,5 procent. Hierbij hebben we de federale doelstelling voor 2011 al één jaar op voorhand bereikt en hebben we in één jaar tijd een verbetering gerealiseerd van 1,5 procent BBP. Door deze saldoverbetering is onze schuld slechts met 1% BBP toegenomen tot 97,2%. België heeft de laagste schuldtoename van de hele eurozone.Voor 2011, zal de regering in lopende zaken in de weken die volgen enerzijds de begrotingsopmaak voorbereiden en anderzijds bekijken welke initiatieven er genomen kunnen worden om het tekort terug te dringen tot onder de -4,1 % BBP. Hiertoe hebben Guy Vanhengel en ikzelf al op 30 december aan het planbureau een geactualiseerde economische begroting gevraagd tegen 26 januari en hebben we deze morgen beslist om het monitoringcomité te vragen tegen begin februari een nieuw overzicht te maken van de begrotingssituatie in 2011. In het geval er tegen dan geen regeerakkoord is gesloten zullen we dan beslissen over initiatieven die het mogelijk maken het globale tekort al dit jaar onder de 4pct te brengen zoals ik al in november als doelstelling voorop stelde.Een andere belangrijke voorwaarde voor een gunstig economisch klimaat is dat de sociale partners een evenwichtig interprofessioneel akkoord kunnen bereiken. Zij zetten momenteel hun werkzaamheden in alle discretie verder. Naast de klassieke akkoorden over lonen en over welvaartsaanpassingen onderhandelen de sociale partners ook over mogelijke elementen van akkoord inzake de harmonisering van de statuten van arbeiders en bedienden. Dit is een zeer moeilijk dossier: binnen een - ik zeg het nogmaals - budgettair neutraal kader moet worden gezocht naar een evenwicht tussen enerzijds de competitiviteit van de ondernemingen en anderzijds de sociale bescherming van de werknemers. De regering en het parlement hebben eind vorig jaar nog de kansen van het overleg gaaf gehouden door de crisismaatregelen met één maand te verlengen.Een nieuw IPA zal alleen door een bijzondere inspanning van alle betrokkenen tot stand kunnen komen. De budgettaire situatie zijnde wat ze is, zal dit akkoord bovendien niet gesmeerd kunnen worden met overheidsmiddelen. Ik wil daarom van de gelegenheid gebruik maken om de sociale partners te danken voor de reeds geleverde inspanningen en aan te moedigen om verder van grote verantwoordelijkheidszin te getuigen. Een in het oog gehouden begroting en een goed interprofessioneel akkoord zijn noodzakelijk maar niet voldoende. Dit land heeft bijkomende hervormingen nodig om economische groei te verwezenlijken en de overheidsfinanciën veilig te stellen. Het grootste probleem van dit land is niet dat we een tekort hebben van -4,6 procent en ook niet dat onze schuldgraad 97.2 procent bedroeg in 2010. Het belangrijkste probleem is dat er te weinig mensen aan het werk zijn en dat het arbeidsmarktpotentieel van vrouwen, laaggeschoolden, jongeren, migranten en ouderen niet volledig benut wordt. Meer mensen aan het werk betekent een hogere welvaart, meer inkomsten en minder werkloosheidsuitgaven. De arbeidsmarkt beter doen functioneren is dan ook dé grote uitdaging. Maar, zoals ik al vaker heb gezegd, de overheid zorgt wel voor de noodzakelijke randvoorwaarden, maar zij is niet de motor van de economie. De motor van de economie is het ondernemerschap. Ondernemers maken de economie. Zonder intelligente managers zou het herstelde vertrouwen niet leiden tot een stijging van de verkoop, tot bijkomende investeringen of tot een reactivering van de productielijnen. Precies aan dit aspect heeft de jury van deze editie van Manager van het Jaar bijzondere aandacht geschonken: ze heeft een grondige selectie gemaakt van managers die er het voorbije jaar in geslaagd zijn een opmerkelijke kentering, aanzienlijke groei of een strategische vernieuwing te realiseren (of een combinatie van deze elementen). Hierbij was ook duurzaamheid een belangrijk criterium. Kortom, de genomineerden voor de prijs van Manager van het Jaar zijn managers die er met hun onderneming in geslaagd zijn de crisis te overbruggen en, vooral, voordeel te halen uit de relancekansen in 2010.