CD&V

Toespraak van premier Yves Leterme viering 10 jaar IPC

June 22 2011, 8:43am

Het gesproken woord geldtEen vrije pers speelt een belangrijke rol binnen de democratie, maar die rol neemt de pers op zich uit vrije wil, niet in opdracht van de overheid. De vrijheid van meningsuiting kent immers geen gebiedende wijs. Vrijheid die wordt opgedragen, is geen vrijheid meer. Het is niet de staat die aan de media de opdracht geeft om vrij over staats- en andere zaken te berichten en die te becommentariëren. De media nemen die taak uit eigen beweging op. Precies die zelfgenomen vrijheid is van groot belang voor de democratie en dus ook voor het politieke bestuur van een democratie. Want een van de taken die het parlement binnen de politiek op zich neemt namens het volk, namelijk de controle van de overheid, is een taak die ook de pers vervult bij het volk zelf. De media zijn geen doorgeefluik van het bestuur, geen go-between tussen de politieke klasse en het volk. Maar bestuur, politieke klasse en media hebben alle drie wel dat met elkaar gemeen: namelijk dat ze er zijn "van, voor en door het volk". Het is in die context dat we dit jubilerende IPC kunnen en moeten zien. Daarbij heb ik het meer bepaald over twee opdrachten voor de overheid ten aanzien van de media.Ten eerste: de politiek en de overheid moet voorlichting verstrekken over bestuurlijke aangelegenheden en voldoende openheid geven van politieke ontwikkelingen, zodat de pers geïnformeerd is om zijn 'content' vrijelijk samen te stellen. Ten tweede: omdat media belangrijk zijn, kan de overheid facilitair ertoe bijdragen dat de media hun taak van informatie, duiding en commentaar kunnen uitoefenen in de beste omstandigheden. Die facilitaire toerusting komt bovendien niet alleen de media ten goede, maar biedt ook aan organisaties en bedrijven een locatie om in de beste omstandigheden de media van voorlichting te voorzien. Een plaats van voorlichting en ontmoeting en een plaats van persvrijheid, dat is wat met de opening van het IPC, nu tien jaar geleden, werd gerealiseerd. Een plek dus waar overheid en pers een gelijkwaardige rol spelen en elkaar als gelijkwaardige partners ontmoeten. Met één gemeenschappelijk doel: de democratie en de vrijheid. Die vrijheidsgedachte zit trouwens ook in de organisatiestructuur. Dit Internationaal Perscentrum is een initiatief van de overheid en maakt deel uit van de federale overheidsdienst Kanselarij en Algemene Diensten, die valt onder de bevoegdheid van de Eerste minister. Maar het IPC is een "autonome" buitendienst van de Externe Communicatie van de Kanselarij. Dat geeft aan het IPC de mogelijkheid om een eigen koers te varen, eigen activiteiten te organiseren en zelf overeenkomsten af te sluiten. Ik wil bij deze graag een woord van lof uitspreken aan het adres van de leden van het beheerscomité, van de manager van dit centrum, de heer Lucas Velaerts, en aan zijn voorganger, de heer Carl Bekaert. Zij en hun staf zijn het die aan dit pershuis in dit historische pand de uitstraling hebben gegeven die het vandaag heeft. Deze ontmoetingsplaats voor pers en overheid doet ook Brussel als Europese hoofdstad en draaischijf van vele internationale en multilaterale ontmoetingen alle eer aan. Dit IPC is op zijn beurt een internationale draaischijf geworden. Niet alleen omdat meer dan 800 buitenlandse journalisten in Brussel werkzaam zijn (dat zouden er meer zijn dan in Washington) en dus hier terechtkunnen. Maar ook omdat dit huis steeds meer en meer de place to be is voor de Europese en internationale gemeenschap om de media voor te lichten en te ontmoeten. Bovendien is de lijst van personaliteiten die hier zijn gepasseerd in de loop van het decennium, lang en indrukwekkend.Ook voor mij is dit IPC een vertrouwde plek. Hier heb ik niet alleen de meters van onze kandidatuur voor het WK Voetbal 2018 aan de internationale pers voorgesteld (ondanks die straffe meters Justine Henin en Kim Gevaert en ondanks dat fantastische decor heeft onze sterke kandidatuur het wel niet gehaald), maar ook zullen mij de "américain-frites" in de late uurtjes na de Europese Raden altijd bijblijven als fijne momenten.