Vlaams Belang

Wet-Lejeune gehandhaafd

December 1 2011, 6:41am

01.12.2011 14.41u - De zogenaamde verstrenging van de wet-Lejeune lijkt wederom veel geblaat en weinig wol. Formateur, Elio Di Rupo en de zes toekomstige regeringspartijen lieten weten het eens te zijn over een 'vestrenging'.

Die bestaat uit een verschuiving van één derde naar de helft van de straf voor zware misdrijven, bestraft met 30 jaar tot levenslang. Het aantal veroordeelden dat hieronder valt, is uiterst beperkt. Een verschuiving van twee derde naar drie vierde is enkel mogelijk bij een herhaling van dit soort extreme misdaden. Zelfs Dutroux valt daar niet onder...

Vrijlatingsbeleid

Een en ander betekent dat het uiterst lakse vrijlatingsbeleid in ons land (na één derde en in vele gevallen automatisch) voor 99,9% van de veroordeelden gehandhaafd wordt en dat de strafrechter ook bij zeer zware misdadigers geen onsamendrukbaar strafgedeelte kan opleggen. Ook in de toekomst zal het overgrote deel van de slachtoffers geconfronteerd blijven met de slopende vrijlatingscarrousel, die automatisch na één derde van de strafduur wordt opgestart. En voor de plegers van de allerzwaarste misdrijven blijft er altijd een perspectief op vrijlating, zelfs bij recidive. Een daadwerkelijk levenslange gevangenisstraf is voor geen enkele gedetineerde in dit land een certitude. Zelfs niet voor een Dutroux, een Fourniret of een Horion. Het Vlaams Belang vraagt al jaren bijzondere beveiligingsstraffen voor dit soort criminelen.

Tevreden met een dode mus

VLD-minister Van Quickenborne verklaart triomfantelijk dat de aangekondigde verstrenging jarenlang onbespreekbaar was, maar dat is onjuist. Zo stond reeds in het federaal regeerakkoord van 2003 dat bij recidive van moord en doodslag de minimale uitzittingsduur zou verschoven worden van twee derde naar drie kwart van de opgelegde straf. Onkelinx herleidde dit tot een verschuiving van de vroegere 14 naar de huidige 16 jaar.

In 2007 ging het regeerakkoord van Leterme zelfs verder: de strafrechter kreeg zelfs de mogelijkheid om bij bepaalde zware misdrijven (zonder recidive!) het minimale strafgedeelte vast te leggen op 2/3 in plaats van de helft. Maar dit deel van het regeerakkoord kreeg onder De Clerck geen uitvoering.

Het nieuwe akkoord heeft dus op geen enkel vlak een taboe doorbroken. De VLD heeft zich alweer tevreden gesteld met een dode mus.

Lees het persbericht